Isnin, 28 Julai 2008

monolog seorang hamba

tuhan...
jauh sudah kaki ini mengembara
mencari kebahagiaan di alam fana
seluruh pelusuk dunia telah ku teroka
namun..
dimanakah ketenangan itu?
aku terus termanggu
bingung tak menentu
tiba-tiba hati ini berbisik namamu
bagai salju yang mendamai seluruh kalbu
amat menenteramkan
indahnya ya allah
seakan-akan bibir ini ingin terus menyeru namamu
tapi..
aku hanya sang pelupa sering tenggelam dengan nikmatmu
Ya allah..
jangan engkau hukumi aku andai aku tak sengaja dalam kekhilafanku...

Tiada ulasan: